* نجوای بارون *
میدانی؟هستی ام را به نگاه تو کوک زده ام
چمدانم را می بندم
و فراموش می کنم
عطر یاس را
باران را
خیابان را
نیمکت را
تورا
اما چه کسی
حریف حافظه ایستگاه خواهد شد
وقتی
هر روز
با چشمان خیس
قطار ۸:۴۵ را
انتظار می کشد.!!!
نجوای بارون:بین هست ها نیست ها گاه چقدر سخت می شود انتخاب!!!
هرسال
تکرار میشود
انگار باید.... هربار
طعمش فرق داشته باشد
هر سال تکرار میشود
یک روز
یک عدد
یک فصل
انگار
زمان باز می ایستد
عقربه ها ثابت و مات
و قطار میشود
تمام آرزوهای رفته از یاد
از کوچک تا بزرگ
و تو دانه دانه
شروع به شمردن میکنی
تا جاییی که انگشت
کم می آوری ...
بعدمی گویی خودمانیم
چه اختراع بدرد بخوریست
این ماشین حساب..!!!
وقتی جمع آرزوهایت
را یکجاحساب می کند..
.
البته
.
.
برای روز مبادا!!
(نجوا...
)
نجوای بارون: یلداتون میارک دوستان گلم
ممنون از اینکه توی این مدت به یادم بودید
دوستتان دارم بی منت از دل و جان
آمدم ساده بگویم
سلام
حالتان چطور است؟
از نوع غلییییییظش
همین ...
حس کردم سنگین شده است
.
هم خودم
هم وزنه ی کلماتم
پس ساده می گویم
سلام
دلم هرروز برایتان تنگ میشود
همین و بس...
نجوای بارون:اصلا تو بگو برایم هر آنچه دلت می خواهد بگو ....
مگر همیشه باید حرفی برای گفتن داشت..
حرفی نییست..
اما پاییز است
و من مثل همیشه در پاییز خوب خوب خوبم
نه به اندازه ستارگان...
نه به اندازه ی گلها
می خواهم سنت شکنی کنم
تو را
به اندازه ی
تمام
شعرهای نانوشته ام
دوست می دارم ..!
(نجوا...)
روزی فرا خواهد رسید
که من
به آغوش توهمات
کودکی ام
پناه خواهم برد....
روزی فرا خواهد رسید
که قلبم..
به اعجاز مهره های شیشه ای
ایمان خواهد آورد..
و من روزی
وسیع خواهم شد..
بالا ...بلند
و از پیله ذهنم
هزارن اسطوره
متولد خواهد شد..!!!
(نجوا...)
(نجوای بارون: آرزو بر جوانان عیب نیست که هست؟...!!)
عاشق شدن
نه شیرین و فرهاد می خواهد!
نه لیلی و مجنون!
یک ،تو
برای تا ابد
عاشقانه زیستن
کفایت می کند!
(نجوا...)
می گو یند
مرگ عاشق،جداییست
من چه کنم؟
که نبودنت هم
عاشقم می کند!
(نجوا...)
چشم که باز می کنی
زندگی طلوع می کند
با تمام..
آدم هایش..
لبخندهایش..
دشت هایش...
باران هایش و...
و بغضم می گیرد
از اینهمه چیز..
که از من به چشمهای تو
نزدیک ترند!!!
(نجوا...)
(پیشاپیش عیدتان مبارک)
نجوای بارون: می بینی هنوز نفس می کشم انگار!نبضم تند تند می زند،دلم هوری می ریزد...
امروز حالم خوب است ...تا فردا هم خدا بزرگ است....
(عاشقانه هایم با دل و جان تقدیم به شما دوستان بهتر از جانم)
یکشب ..
خواب دیده بود
زمین شکافت
و ماه در دهانش هزار تکه شد..
.
.
می رسد از راه
میهمانی
که
پایان عصر یخبندان را
نوید بدهد؟؟!!!
(نجوا)
نجوای بارون:.............................باران می بارد ..................................
.jpg)
نمی دانم چرا
همیشه می گویند
ماه زیباست...
ستاره زیباست...
آسمان زیباست...
پس شب تاب ها
برای که به زمین آمده اند ؟؟؟
دیر یا زود..
زمین پر می شود از
چشمان آسمان زده
این را
از زبان پیرترین
قطره ی باران شنیدم!!!
نمی دانم اوایل کدام قرن؟
کدام سال؟
کدام ماه؟
کدام روز؟
به آسمان نگاهی انداختم
.
تنها می دانم
.
مدتهاست مالک
آسمانی زمینی ام!!!
(نجوا...)
* نجوای بارون:سربزیر شده ام ..به گمانم آسمان زده شده ام ..!!!
* مدتی در خلوتی عمیق فرو رفتم...
* من عاشق احساس ناب همیشه بودنتان هستم ...
* بینهات ممنونم بابت همراهی همیشگی تان ...
* مرا ببخشید بخاطر غیبت طولانی انم....
* کاش بودنم،این بارکمی متفاوت باشد....!!!
نذریه احساسم
را...
در شربتی چکاندم
برای رهگذری که
دل سنگی اش را
به ...
چون ،تویی..
بسته!!!
(نجوا...)
نجوای بارون: بی حوصله تر از آنم که زندگی کنم
مدتی دستم به نوشتن نمی رفت.
در کجای این فضای تنگ بی آواز من کبوتر های شعرم را دهم پرواز؟!
(استادفریدون مشیری)
چهره ات ،آشناست
.
از همان ابتدای خلقت
نام و نشانت ،آسمانیست
.
نباشی
یک پای خاطراتم می لنگد
یک پای رویاهایم!
یک پای لبخندهایم!
نباشی
یک پای زندگی ام می لنگد..!
.
می خواهم ..
حضورت را
صلابتت را
نصیحت هایت را
کپی کنم!
برای تمام نداشته هایم
نرسیدن هایم!
آخر
تو تمام منی
.
میخواهم
من هم تمام توباشم!
نجوای بارون: ولادت حضرت علی، روز مرد، روز پدر، اسوه ی صلابت و مردانگی مبارک باد
می شود آیا؟؟؟
دعایت را بارانی کنی ؟
تا دل باغچه بلرزد؟
تا..
تا نرگسی ها..
دوباره عاشق شوند؟
درست ،زمانی که
نسیم..
عطر بهار نارنج را
به آغوش کشیده ؟
بهترین من..
هنوز منتظرم..
منتظرم ،چشمانت
شکوفا شوند..
می خواهم،بهار زیر پلکهایت را
پاگشا کنم..
آنوقت...
بنشینم روی ایوانو..
آسمان نگاهت را ...
نقاشی کنم...!
هفت رنگ ...!
درست مثل
رنگین کمان نقاشیه خواهرم ...!
(نجوا...)
نجوا نوشت: هی فلانی ،شاید زندگی همین باشد ....!
روز زن روز مادر، این اسطوره ی خلقت بر تمام نازنییان ایران زمین مبارک
دیروز...کوتاه...با موهای دوگوشی
و دغدغه ی خوردن یک آب نبات
سرگرد رنگی ...!!!
.
امروز ...بلند ...با آرزوهای محال
و فراموشیه طعم آب نبات...!!!
.
.
فردا ،خمیده، با آلزایمر،مرض قند
عینک و عصا
در حسرت خوردن همان آب نبات!!
.
چه تراژدیه غریبیست ...
این زندگی ...!!!
(نجوا...)
نجوای بارون:آهنگ همدم تقدیم به شما رفیقان جان.......
گاهی باید
زندگی را
ترک کرد ...
و نشست
پشت دریچه ی شهر فرنگی
تاریخ زمین را
فهمید، دید...
و
باور کرد ...
انسان ،تنهاست
انسان با خدا تنهاست....
انسان ،بی خدا هم تنهاست ...
و در این تنهایی
چه اندازه ،تفاوت
(نجوا...)
رفتی....
زندگی را طلاق دادم
و مرگ را
صیغه ی 99 ساله
کردم...!!!
(نجوا...)
نجوانوشت: مینویسم هنوز ..... ادامه دارد انگار ...زندگی را هر لحظه گم و پیدا می کنم ....چه عجیب .و گاهی مسخره..گاهی گم شدن ها هم چه شیرین می شود...گاهی دلم میخواهد هیچوقت پیدا نشوم ...!!!
امشب انگار برای تمام قرن
برای تمام میلیونها چشم یخ زده..
برای تمام موجودات دوپا
می نویسم...
من دیدم ..من رفتم ...
که هوا پر شده بود از دوده ..
از خاک ...
و مرا ترس از افتادن ، زمین زد.....
و ذهنم از انبوه تباهی
خرد شد...!!!
مردی را دیدم
سالها...
احساسش را
روی چوب رختیه داخل کمد جاگذاشته بود...!!! ..
مادری را دیدم هر شب با قصه ای شیرین
مغز کودکش را سیر می کرد ...!
عابدی که
موقع احتضار...
از خاطراتی نخ نما شده سراغ ایمانش را می گرفت!!!
و عروسک هایی که هر روز حمام فساد میگیرند
تا شب ،طعمه ی آغوشی مصنوعی شده
باکرگیشان را
روی میز شب ببازند...!!!!
من زنی را دیدم
چند قرن ناکامی و حسرتش را
در هپروت نئشگی
با پک زدن به ته مانده ی سیگارش
جبران می کرد ....
و
دخترکی که
سایه ی مرگ روی پلکهایش سنگینی می کرد ...
می گفتند: از این مریضی های امروزی گرفته ...
.
من انسان هایی را دیدم
که به جرم محق بودن
سانسور می شوندو شقیقه هاشان
میزبان صدها گلوله..
و باورهاشان
در دادگاه جهالت محکوم به اعدام...!!!
من دیدم...من رفتم...
.
و مرا ترس از افتادن ..زمین زد...
و ذهنم از انبوه تباهی خرد شد...
نجوانوشت:من دیدم ..رفتم ...گم شدم .....!!!
هنوز هم مثل قدیم ها
اولین شکوفه ی گیلاس
درخت حیاط مادربزرگ
عیدیه گیسوان من است...
به یاد
دست های بهاریه تو..!!!
(نجوا...)
.jpg)
آخر هفته که میشود
چشمانم بیتابی می کنند...
آخر، سینمای نگاهت
تماشایی ترین
مستند هستیست !!!
(نجوا...)
نجوانوشت: نکند اشتباه گرفته ام یعنی من همان منم و تو همان تو ؟؟؟؟
تاریخ اینهمه حرف های نگفته ام یک سوال بیجواب است برایم ...!!!
نه ...نمیشود....حل نمیشوی...
بخدا،تقصیر من نیست...
انیشتین ، هم اگر بود وامیماند...
از حل معادله ای که
تو
مجهول آن باشی!!!
(نجوا...)
امشب به بالای بلندترین ..
آسمان خراش شهر می روم
تا مسافری سه میلیون ساله را رویت کنم
و از او بپرسم..
تا طلوع ستاره ی اقبال
من و تو
چند میلیون سال دیگر مانده!!!؟؟؟
(نجوا...)
نجوانوشت: اینها که نوشته ام.... شوخی اند ...جدیشان نگیر... !!!
لطفا اسپیکرها روشن !!!
وقتی رفتی،آمدنت را...
معجزه می دانستم...!
حال که آمدی....
دیگر به معجزه ،اعتقادی ندارم ....!!!
(نجوا...)
باز ،به آخر خط تو رسیدم....
برگردو وارونه بشمار.....
ده _نه _ هشت
من ،مثل همیشه،بی فشنگ...
هفت _شش_ پنج
تو،مثل همیشه برنده...
چهار _سه _دو
آی،سرنوشت!
هفت تیرت را بکش...
.....یک....
.
.
بنگ...!
(نجوا...)
عاشقت بودم،وقتی...
ابرهای باران زای دنیایت
را...
تبعید کردم ....!
برای همیشه ...!
درست همان لحظه،که دانستم
تو،به
آفتاب دلباخته ای ....!!!
(نجوا...)
نجوانوشت:حرفهایش ! زیادی واضح بود!!...دیگر چه بگویم؟؟؟!!!
روزانه نوشت:این روزهامدام حسی ،حوالیه قلبم پیداوگم می شود که عجیب بوی کهنگی می دهد!!!
***پیشاپیش سال نو (د) مبارک ***
***بهار تان فرخنده باد***
***دوستان گل من***
*ای تغییر دهنده ی دل ها و دیده ها
ای اداره کننده ی شب و روز
ای تغییر دهنده ی سال و احوال
تغییر ده حال مارا به بهترین حال*
سلام دوستان همیشگی و دوست داشتنیه من
آمدم بگویم امسال بی تعارف، بهترین
سال زندگیه من بود..چون لحظاتم را با شما عزیزن
قسمت کردم ..
امیدوارم سالی سرشار از شادی ،سرزندگی وموفقیت
را پیش رو داشته باشید
* بی منت دوستتان دارم*
بهار اومد رنگی بشه ،شبامون بهار اومد غنچه کنه،دلامون
بهار اومد،زمین ستاره بارون بشه رو شاخه ها ،جوونه مهمون بشه
بهار اومد پنجره رو واکنید تو خونه ها هلهله برپا کنید
بهار اومد ،غصه رو بیرون کنه باغچه ی خشکیده رو گلگون کنه
بهار اومد، ریشه ها جون بگیرن بوسه ی عشق از آسمون بگیرن
بهار اومد،با دامنی پر از گل صداش پر از عطر نوای بلبل
بهار اومد،تازه کنه هوا رو چشم روشنی آورده اون خدارو
بهار اومد عزیز من کجایی؟؟؟ تا بشنوم از تو ترانه هایی؟؟؟
بهار اومد،عشق منم سر رسید به قلب من نسیم دلبر رسید
( دوستدار همیشگیتون نجوا...)
بهارشد...
آرام کنارش نشستی..
و من صاحب یک...
کارتپستال بی نظیر شدم...
از زیباترین گل...
و
زیباترین پروانه...
به همین سادگی !!!
(نجوا...)
هزار تکه شد ...
دیگر فرقی نمیکند..
کدام سمتی ...
هرجاکه باشی...
یک قاصدک..
آنجا،کنار توست ....!!!
زنگ نقاشیست..
خورشید کشیدم و تو
درخت کشیدم و تو
ابر کشیدم و تو
باران کشیدم و تو
کوه کشیدم و تو
گل کشیدم و تو
حالا اگر مردی..
میان اینهمه تو..!!!
خودت را پیدا کن....!!!
(نجوا...)
لطفا اسپیکرها روشن...!
خودمانی نوشت:
باز،حساب و کتاب دروغهایت ،غلط از آب در آمده...!؟
درچشمانم ،خیره شو و چندتا از آن
انشاهای تقلبی ات را نطق کن ....!
دفتر قول و قرارت را جاگذاشته ای ..!؟
برای هزارمین بار ،نقش مجنون را،روی صحنه ببر...
میدانم،بوبرده ای...
هیچوقت معلم خوبی،نخواهم شد
چون،باز،به تمام غلطهایت
نمره ی 20 داده ام...!!!
(نجوا...)
رختخوابم را،روی ابرها....
پهن کرده ام..!!
میخواهم،یلدای نبودنت را.......
به پنجره ی طلوع فردا...
دخیل ببندم..
شاید ..
فرجی شد...!!!
(نجوا...)
نجوانوشت: نپرس چرااینگونه می نویسم؟ خودم هم نمیدانم !افسارم را به دست دخترک درونم داده ام!
از او بپرس...!
طنین صدای تو که می پیچد...
آرزو میکنم ،ناشنوا ،شوم...!
نسیم حضور تو،که به سمتم می وزد....
مدام،فوتش میکنم...!
وزنه ی نگاه تو،که روی چشمانم سنگینی میکند...
قهرمان وزنه برداری می شوم....!
آخر دلم به همه چیز تو آلرژی پیداکرده...!!!
(نجوا...)
سربه زیر شده ام.......!
نه بخاطر حیا...
بخاطر اینکه فواره ی فکر تو
سر ریز شود....!
(نجوا...)
نجوانوشت:دیگر واژه هاهم ،از دست من درامان نیستندچون هرلحظه ممکن است شکارشان کنم!
اسباب كشي كرده ام
نشانيه جديدم را يادداشت كن...
سقفش ،كوتاه و گنبدي شكل..
هوايش، خورشيدي...
شبهاش،بارانيو بي ستاره
اينجا خبري از تلفن،پنجره و چراغ نيست ....!
اما،بي شك ،بهترين ،جاي دنياست ...!
خانه ي من ..
خانه اي زير پتو ...!
نجوانوشت: مثل اينكه تنها كسي هستم كه خانه اي زير پتو دارم
چون عكسي ثبت نشده..!
كوتاه بيا...آنقدرها هم كه فكر ميكني ..
پيچيده نيستم ...!
تو شطرنج باز خوبي باش..
در سه حركت...
برايت ،كيش و مات،ميشوم..!
*اين روزها...حرف هايم هرچه ميدوند به خط پايان، نميرسند...!
هر صبح یک مشت ،واژه ،لقمه می کنیو
می چپانی داخل دهانم
و آب میبندی ..
به روی حنجره ی پراز سکوتم،که چه؟؟؟
کاش میدانستی،این امید،را که به خوردم میدهی
هرشب بعد از خوابیدنت بالا می آورم ..!
.
آهای حق نداری مرا به همیشه شادبودن محکوم کنی..!
فکر کردی نمیدانم ،هر بار، بی وزیر،کیش و ماتم میکنی..!
.
اکر معنیه نجوایم ،هنوز برایت غریبه است....
آن عینک ته استکانیو سمعک هایت را
به نمکی بفروش ...
.
فقط، نگذار خیال کنم داری مرا می فهمی ....!
(نجوا...)
*مبادا با چشم غیر مسلح خوانده شوم،خطر دارد ....!
*کار از فشاردادن دکمه ی NEXt هم گذشته،انگاری،همه ی افعالم
باید با (ن)در ابتدا باقی بمانند ...!
*رفیقان خوب من، کمی نگاهتان را طولانی تر می خواهم...
*خط زدنم بسیار آسان است، اما دوباره ساختنم غیر ممکن...!
سایه نشین کدام آفتابی؟
در این زمانه که عشق های تاریخ گذشته
در دکان سمسارها هم خریداری ندارد!!
در انتظار کدام موعودی؟
بین این همه نگاه که سالهاست
به جاده دوخته شده....
و ...
روزهایی که بی هیچ حرفی برای گفتن
مچاله می شوند.....!!!
(نجوا...)
نجوا نوشت :در حوالیه کدام دیاری ؟ که هرچه چشم می چرخانم ،رد پای آشنایی از تو نمیبینم...!
خوشابه حال درختان که یادگرفته اند...
ایستاده متولد شوند،و ایستاده ،بمیرند
افسوس که این اسوه ی مقاومت ،
هرروز به دست موجود دوپا به قتل می رسد !
و حرف ها ،همان،حرف های تکراریست !
زندگی طاقت فرساست ..
هوا سرد است .....
غذاها وسیع شده ........
و ..اما..فکر ها چه حقییییر....!
آهای ...پس بیا تا می توانیم شاعر باشیم...!
شاعر که باشی می توانی هر شب، ماه راببوسی!
هرصبح خورشید را قورت بدهی..!
دریارا در آغوش بکشی...!
روی آسمان راه بروی ...
و در زمین پرواز...
این روزها شاعری ساده ترین کار دنیاست ...!
شاعر که باشی ،یک چمدان خاطره برای مردن کافیست ...!
شاعر باش...
سخت نگیر ....!
هم قواره ی جیب هایت شاعر باش ....!
هرچه خالی تر ...
شاعر تر ...
شاعر که باشی می توانی آسمان را قاچ کنی ..
و بهترین تکه اش را برای خودت سوا کنی ...!
شاعر که باشی ..، یک عالم ..ثروتمندی ...!
و ..یک عالم ،فقیر ....!
شاعر که باشی .....
ایستاده زندگی می کنی ...
ایستاده پیر می شوی...
و ایستاده میمیری....
شاعر که باشی تا خود خدا قد می کشی....
میبینی؟ شاعری ساده ترین و بهترین کار دنیاست .....!
شاعر باش....
(نجوا...)
نجوا نوشت: دست به دست کلمات داده ام تا شعری شوم در باغ نگاه تو !
! .........آخر دلم عشق های ماقبل تاریخ را هوس کرده ........!
شهرها در خواب اند...!!!
من می ترسم .......
شب،اینجا ، بامردم بی پنجره سازش دارد...!
هیچ کس،خورشید را خواب ندید .......
باغبان هیچ نفهمید که باز ،
بالش بوته ی یاس نمدار است ..........
من می ترسم...از من....از من ها...
من بیشتر می ترسم .وقتی .......
رنگ از رخسار شب می پرد...!!!
وقتی .دنیایم راست می شود .......
و.....
نان ، با اسانس سیمان
به خوردم بدهند....
و....
هوا پر شود از ادکلن تنهایی....
من ،فکر می کنم زندگی راباید با
ماهی ها قسمت کرد..
قبل از اینکه تما آب ها......
برتخته سنگی ،فسیل؛ شود...
من می ترسم ........من می ترسم ...
کودک شعرم ،از بام بلند فردا پرت شود...!!!
که ،گلی پیر شود!!!
ذکر پوشالی .فریاد شود !!!
واژه ای ،بی سر زاییده شود !!
مرگ در بشقاب زمان جا خوش کند !!!
و....
دگر هیچ کسی ،احوال نپرسد......
از باد........
از ادمک داخل باغ......
از ماه.....
زمین ......
پنجره ی روبه حیاط....
و نداند ....
هیچ تقصیر ندارد آن ابر....!!!
باران با پنجره عاشق شده است ...!!!
پی نوشت : این روزها مدام ذهنم آبستن می شود ..........و هر شب زایمان می کند ...!!!
(نجوا ...)نجوایی از خواهر 10 ساله ی نجوای بارون: گاه یا بی گاه پنجره را باز می کنم ......
تا باران دلم را بشوید و کینه هارا پاک کند.چون در شهر من آفتابی نیست تا بتابد.......
برفی نیست تا ببارد ...........فقط باران است که می بارد ...........
و غم هاو کینه ها را با پاک کن محبت پاک می کند ..................
و ...اين منم ....دختركي ، خيال آلوده .......
از فرسنگ ها ،دورتر از مرز رويا..
در مجاورت تخت خواب آسمان
.
.
همانجا كه بالشتك هاي پشمكي
هر روز زده مي شوند !!!
.
.
آنجا كه هر لحظه ....
هزاران لبخند شيرين ....
براي زمين پست مي شود ...
و ....اما ....... من !!
آدرس لب هايت را به خدا داده ام !!!
.
.تا هر روز با يك لبخند ...
.
غافلگيرشان كند !!!
(نجوا ...)
نجواي هاي در گوشي:
چه مزه اي دارد آسمان ببارد ... و تو پنجره ي اتاقت را وا كني ....
در حالي كه سوزو سرمايي دلچسب مدام تنت را قلقلك مي دهد ....
دست به چانه الماس هاي نقره گون و گاه سپيد آسمان را تماشا كني....
این روزها تسبیح آرزوهای ناکامم
را دانه ، دانه می شمارم .....!
عدد نجومیه نرسیدن هایم!
تندیس وجودم را می لرزاند......
آن وقت است که ،دلم میخواهد ، هدف باشم!!!
و تو .... مدام.....
احساست را به سمتم....
شلیک کنی ..........!!!
( نجوا...)
نجوای بارون : به دلیل شروع امتحانات ،مدتی کمرنگ می شوم!!!
اما خاطرت جمع، زمان دوباره امدنم طولانی نیست ... هر وقت مساحت قلبم کوچک شود
و صدای ضربانش کند، (میفهمم سیب دلم برای دیدار دوست لک زده !!! )و باز می گردم.
یکی بود ،یکی نبود دریک شهر سرسبزو زیبا در دومین روز فصل زیبای زمستان سال
1366 و چند دقیقه ای قبل از اذان صبح کودکی چشم به این جهان گشود. دختری که فرزند
اول خوانواده محسوب میشد .و بعد از9ماه انتظار آغوش گرم مادرو پدر خود را احساس می کرد
همان پدری که بلافاصله بعد ازشنیدن خبر به دنیا امدن او دورکعت نماز به جای آورد بود.دختر
کوچک قصه ی ما کم کم با دنیای پر زرق و برق اطراف خود آشنا می شد و چهره های محوی
که گویا لبخند به لب داشتند را به ذهن می سپرد.و تازه حس میکردافرادی به جز مادرو پدرهم در
دنیای او جایگاهی دارند .روز ها و روز ها گذشت دختر ک دیگر آن موجود ناتوان و ناآشنا
نبود. دیگر می شد شورو نشاط و احساس سرشاری را از برق نگاهش خواند .انگار زمان سریع تر
از قبل پیش رفت و دختر قصه ی ما روز به روز بیشتر خود و توانایی های خود را میشناخت. شیدای
باران شده بود و پاییز و زمستان.12ساله بود که برای اولین بار آهنگ موزون و زیبایی ازکلمات ذهنش
باعث شد قلمش بر صفحات کاغذ بوسه بزند و همین لحظه ی ناب، لحظه ی بارش احساس درونش
برروی صفحات سپید کاغذ تبدیل شد به بهترین و زیبا ترین و لذت بخش ترین لحظات زندگی اش .
ادامه مطلب
شب شدوباز این دل من ،هوای یار کرده است
در پی یک نقطه ی نور،خیره به ماه گشته است
غم ار دل و دیده ی من،جداشود خدای من
بس که لطیف و دلرباست،محرم دلگشای من
سرم ندارد این زمان،جزتو هوای دیگری
خورده گره دل به دلت،بس که لطیف منظری
---------------------------------------------------------------------------------
مرود آنکه دلش در گرو یاریه توست
دست در دست تو وخیره به شیدایی توست
کجادیدی که اهویی پی صیاد خود گردد
من ان آهوی حیرانم،که دل در دام تو بندد
--------------------------------------------------------------------------------------
بوسه باران نگاهش در وجودم رخنه کرد
همچوطوفانی دلم بشکست و با جانم چه کرد؟؟؟
غنچه ی لبخند را خشکاند بر لب های من
یک غزل ،اشک دودیده، همدم شب های من
(نجوا...)
.gif)
توکه بامنی همیشه قلب من پراز امیده
بازنسیم عطرحرفات روی شعر من دمیده
توکه بامنی ،قناری محو اواز صداته
گل رز توی باغچه رنگ قرمز لباته
توکه با منی ،عزیزم روی قلبم پامیذارم
توی ایینه ی چشمات گل عشقوجامیذارم
توکه بامنی ،نفسهام پرطعم شاعرانست
نت اهنگ قدمهات ضرب ساز عاشقانست
توکه بامنی عزیزم گل عشقو میشه بویید+=
توی خلوت ترانه چشای نازتو بوسید+
توطنین هر ترانه توکنارمی همیشه+
ولی جای خالیه تو با ترانه پر نمیشه+
(نجوا...+تبسم عزیزم+سارای عزیزم)
توکه با منی ،................................ سلام دوست خوبم منتظرم
احساس نابتو بر ترانه ی من ببارانی تا باهم تکمیلش کنیم
| Design By : Night Melody |
-------------------------------------
اهل گیلانم.....جویبار لحظاتم جاریست /سقف بالای سر شهر دلم بارانیست........ / خورده هوشی، / قد ارزن ذوقی، / سرسوزن نازی........... / دوستانی همه خوشبوی تر از برگ گل شاخۀ یاس / جنسشان جنس بلور........ / قلبشان سرخ انار......... / دشت پهناور تنهایی من......... / پر ز عطر نفس شب بوهاست...... / وسعتش، وسعت عشق / جادویش، راز حیات / ریشه سبز درختش ز صداقت سرشار / میوه هایش از نور / تم موسیقی آن صوت چکاوک در باد / همه ذرات هوایش متبلور شده از نور خدا / که ته دشت روی می شنوی / لب جوی احساس / سمفونی ...... / لحن آب؛ / بغض سنگ / شعر ناب، / نبض رنگ / کمی آن دورترک / بوته ی معرفتیست......... / لای آن ساقه ریز / یک شقایق پیداست....... / گونه اش سرخ ز شرم نگه شاپرکی / جامه اش نرم و لطیف / اما / تنها هنرش / رقص با باد است در فصل بهار / چند گام آن طرفِ کوچۀ باغ عاشقی / پرچینیست........ / پشت پرچین باغیست......... / مملو از یاس سپید / از صفای دل شبنم لبریز / در ته گوشۀ باغ / بین! / قد کشیده است، نهالان امید / آبشان جرعۀ دریای سخاوت / کودشان،همت و صبر / خاکشان تربت لب بوسه ی یار......... / نورشان برق نگاه دلدار....... / شهر من اما کجاست ؟ / شهر من دورتر از خوابگه پروانه است / در حریم نور فیروزه ای افسانه است / در دیارم / ابر و باران ، / دریا/ بوی شالی ، / برگ سبز چای و قالی / چشمه ساران در بهاران / نغمۀ باد و پرستو در نشیب کوهساران / اینجا، / آسمان تا بینهایت آبی است / من، تو، او، همه مان / در میان دام عشقبازیهای آن / چون اسیرانیم / چون خدا، هست، و خدا بود و خدا خواهد بود......... / عشق او با اشک ابر آمیخته / با شقایق / با گل یاس عجین / روی گل واژۀ شعر و تب احساس روان / داغ بوس اش روی آئینه آب / بر روی گونۀ آن پنجرۀ رو به حیاط / توی ذرات هوا....... / توی بغض آن صدا............ / در قلم، شعر و کتاب / در زمین ،خاک ،انار / در صدف ،دانه ی شن روح خداست / و خدا در همه جاست..... / و........خدا.........در..همه..............جاست (نجوای بارون)
